Z tego okresu (przed 1360) pochodzą freski w cerkwi w wiosce Matejcach koło Kumanowa. Na drzewie genealogicznym na freskach Helena, jej syn i prawdopodobnie siostra Heleny są przedstawieni (w przeciwieństwie do wszystkich innych drzew genealogicznych dynastii serbskiej) jako potomkowie rodu Asenowiczów-Komnenów, nie dynastii Nemaniczów.mały|Caryca Helena, Urosz I i Symeon SiniszaDo 1360 Helena była wymieniana w państwowych dokumentach jako władczyni na równo z synem. Po grudniu 1355 wybito monety z jej wizerunkiem. Uczestniczyła w posiedzeniach zgromadzenia sejmowego w Skopje wiosną 1357. W latach 1360–1361 była wymieniana w dokumentach jako całkowicie niezależna władczyni Seres. Nie później niż w listopadzie 1360 Helena zaczęła prowadzić niezależną politykę w regionie Siarki. Secesja była naturalnym etapem procesu rozpadu Serbii. Do 1365 Helena wprowadziła w Siar m.in. bizantyjską instytucję „sędziów powszechnych”. W latach 1360–1361 księstwo Heleny miało w pełni ugruntowaną strukturę państwową. Było dobrze zorganizowanym państwem feudalnym, które przed 1365 zostało zauważone na arenie międzynarodowej. Wiosną lub latem 1364 do Siar przybyła bizantyjska delegacja pod przewodnictwem patriarchy Kaliksta.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Helena bułgarska · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.