Spółgłoski System spółgłoskowy języka ukraińskiego składa się z 32 fonemów reprezentowanych przez 22 litery. Spółgłoski przedniojęzykowo-zębowe tworzą pary, i w każdej z nich jedna samogłoska jest miękka a druga twarda. Są to następujące pary: т – ть (/t/ – /tʲ/); д – дь (/d/ – /dʲ/); с – сь (/s/ – /sʲ/); з – зь (/z/ – /zʲ/); ц – ць (/t͡s/ – /t͡sʲ/); дз – дзь (/d͡z/ – / d͡zʲ/); н – нь (/n/ – /nʲ/); л – ль (/l/ – /lʲ/); р – рь (/r/ – /rʲ/). Spółgłoska /j/ jest spółgłoską miękką i nie ma twardego odpowiednika. Spółgłoski wargowe /b/, /p/, /m/, /ʋ/, tylnojęzykowe /k/, /g/, /x/ oraz gardłowa /ɦ/ nie mogą być miękkie, ale w pozycji przed samogłoską /i/ mogą być częściowo zmiękczone (пом'якшені). Występują one też przed /a/ w kilku rodzimych wyrazach jak np. цвях, oraz nielicznych zapożyczonych wyrazach, w których po tych spółgłoskach stoi jotowana litera bez apostrofu (np. бюро). Spółgłoski ж /ʒ/, ш /ʃ/, дж /d͡ʒ/, ч /t͡ʃ/ także nie mają miękkich odpowiedników, ale przed /i/ mogą być częściowo zmiękczone.
Spółgłoska в /ʋ/ jest przed // realizowana jako [], przed // jako [], przed // lub // jako [], a na końcowej pozycji w sylabie jako niesylabotwórcze [].