Koncepcje metodologiczne pedagogiki porównawczej i jej główni przedstawiciele Marc-Antoine Jullien de Paris – jego koncepcja miała na celu podniesienie poziomu szkolnictwa francuskiego poprzez wykorzystywanie najlepszych wzorów, jakie występowały w innych krajach z zakresu teorii i praktyki pedagogicznej. Uważał, że wychowanie można by poznać na podstawie faktów i obserwacji. Pedro Rossello (Hiszpan), zm. 1970 – pedagogika porównawcza ma stanowić instrument porozumiewania międzynarodowego, badania miały objąć cały świat, a ich rezultatem miało być wykrycie prądów w obrębie wychowania. Utworzył dwie stosowane do dziś zasady interpretujące powstawanie prądów w zakresie wychowania: życie społeczne i szkoła wzajemnie na siebie oddziałują fakty oświatowe pozostają wobec siebie w stosunku wzajemnej zależności Michael Sadler: w badaniach porównawczych należy wnikać w siłę duchową narodów.