Tło wydarzeń W połowie listopada 1917 r. łotewscy bolszewicy przejęli kontrolę nad wschodnią częścią historycznej Łotwy, tj. nad tymi jej ziemiami, które w latach I wojny światowej nie zostały zajęte przez wojska niemieckie. Komitet Wykonawczy Ryskiej Rady Delegatów Robotniczych i Żołnierskich (Iskołat) 21 listopada 1917 r. ogłosił w Valce ustanowienie władzy radzieckiej na Łotwie. 24 grudnia 1917 r. przewodniczący Iskołatu Fricis Roziņš ogłosił niepodległość radzieckiej Łotwy (Republiki Iskołatu). Przestała ona istnieć po tym, gdy Niemcy 17 lutego 1918 r. przeszli do nowej ofensywy, po zerwaniu przez bolszewicką delegację rozmów nad traktatem pokojowym niemiecko-rosyjskim. Na mocy traktatu brzeskiego Rosja straciła kontrolę nad ziemiami łotewskimiT. Paluszyński, Walka o niepodległość Łotwy 1914–1921, Bellona, Warszawa 1999, s. 89-90.. Rosja Radziecka wypowiedziała pokój brzeski 13 listopada 1918 r., po podpisaniu przez Niemcy rozejmu w Compiègne. W miarę wycofywania się Niemców jednostki Armii Czerwonej wkraczały na opuszczane przez nie terytoria, w tym na ziemie łotewskie. Rada Komisarzy Ludowych zamierzała odzyskać kontrolę nad ziemiami dawnego imperium carskiego, sprzyjać ruchom rewolucyjnym w Europie środkowej i zachodniej, a poprzez marsz nad Bałtyk dodatkowo uzyskać szerokie wyjście na morzeT.