Dudy wielkopolskie – rodzaj dud występujących w południowo-zachodniej Wielkopolsce.
thumb|Skrzypek i dudziarz z okolic Buku (1902). Dudy w typie wielkopolskim
Budowa Dudy wielkopolskie składają się z piszczałki melodycznej, piszczałki burdonowej, worka oraz mieszka, którym wdmuchuje się powietrze. Piszczałka melodyczna (przebierka) ma 7 otworów palcowych. W jej górnej części osadzony jest pojedynczy stroik (treska), dolna część natomiast zakończona jest rogiem złączonym z metalową czarą głosową (tzw. przedni róg) Piszczałka burdonowa (burdon, zwany też bąkiem) składa się z trzech rurek połączonych metalowymi kanalikami. Wylot piszczałki zakończony jest rezonatorem z rogu bydlęcego. Stroik w burdonie jest również pojedynczy. Worek gromadzi powietrze, które przechodzi przez stroiki piszczałek melodycznej i burdonowej. Drewniane łącze, do którego wsuwa się mieszek, określane jest nazwą jabłko. Mieszek (dymka) służy do wpompowywania powietrza do worka. Umocowany do niego jest hak, o który dudziarz zaczepia pasek łokciowy.
Strój i skala Strój dud wielkopolskich był zróżnicowany regionalnie – od Fis do d. Obecnie dominuje strój B.