W lipcu 1945 został powołany do Ludowego Wojska Polskiego. Został starszym instruktorem w Oddziale Wyszkolenia Głównego Zarządu Polityczno-Wychowawczego Wojska Polskiego. W ramach tej służby wydano o nim następującą opinię: „Wybitna inteligencja i znajomość rzemiosła wojskowego. Jest b. pilny, sumienny, zdyscyplinowany i ochotny do pracy. W poglądach i w postępowaniu szczery demokrata, wykazujący pozytywny stosunek do Rządu Jedności Narodowej i jego poczynań. Zasługuje na zaufanie.”. 4 września 1945 został wykładowcą taktyki w Centrum Wyszkolenia Artylerii w Toruniu. Pod koniec 1945 rozpoczął studia prawnicze na Wydziale Prawno-Ekonomicznym Uniwersytetu w Toruniu, które ukończył 20 marca 1947. Podczas służby w Centrum Wyszkolenia Artylerii 7 października 1945 otrzymał następującą ocenę: „Nie zdradza zamiłowania do pracy w szkolnictwie, a nawet w wojsku. Angażuje się w pracy politycznej w kierunku niewłaściwym”. Wytknięto mu związki z Polską Partią Socjalistyczną. 20 grudnia 1946 został awansowany do stopnia podpułkownika.