w 1976 dostrzeżono pierwszą parę, a liczebność populacji zaczęła gwałtownie wzrastać w latach 90. XX wieku.

Pożywienie Ostrygojady czarne żywią się wyłącznie bezkręgowcami żyjącymi w strefie pływów. Szczególnie istotne w ich diecie są omułki (Mytilus) (zwłaszcza M. californianus i M. trossulus), ślimaki żyjące na skałach (skałoczepy; między innymi Diadora aspera i Lottia oraz czareczki, Puncturella), Nucella (rozkolcowate), Littorina oraz chitony – Katharina tunicata, Tonicella lineata i Mopalia. Mimo że pod względem liczbowym największy udział w zdobyczy mają niewielkie ślimaki, to największy odsetek biomasy stanowią małże. Ostrygojady czarne zjadają również kraby (między innymi Emerita analoga, Oedignathus enermis i Hemigrapsus), jeżowce, równonogi i wąsonogi. Na Wyspach Farallońskich wśród dostarczanego pisklętom pożywienia stwierdzono również wstężnice i wieloszczety (potocznie i nieprecyzyjnie nazywane robakami morskimi) oraz larwy chrząszczy z rodziny czarnuchowatych rozwijające się w glebie.