Charakterystyczną cechą karabinów Darne było wykorzystanie dwustopniowego systemu podawania amunicji. Donośnik znajdował się przed i poniżej komory nabojowej i napędzany był bezpośrednio przez tłok gazowy podczas jego ruchu wstecz. Wykorzystanie (znaczącej) energii gazów prochowych gwarantowało sprawną ekstrakcję nabojów z taśmy. Wyciągnięty wstecz z taśmy nabój był następnie unoszony przez łapki podajnika, ustawiając nabój pod kątem ok. 45° tak, że pocisk znajdował się nieco powyżej linii lufy. Poruszający się do przodu zamek zabierał nabój, którego pocisk był prowadzony od góry do komory nabojowej przez sprężynowy dosyłacz. Pozytywną stroną tego systemu była dobra ekstrakcja nabojów z taśmy i bardzo krótki ruch zamka, co umożliwiało wysoką szybkostrzelność, nawet do 1700 strz./min. Wadą – duże siły działające na naciskany punktowo nabój, co mogło skutkować zniekształceniem łuski i jej zakleszczeniem.