Stosowanie prawa należy odróżnić od realizowania normy prawnej. Podmiot realizuje normę, jeżeli w sytuacji, w której norma znajduje zastosowanie, spełnia wyznaczony przez nią obowiązek. Stosowanie prawa polega natomiast, w najczęściej przyjmowanym znaczeniu, na czynieniu użytku z kompetencji do rozstrzygnięcia konkretnej sprawy.
Rozróżnienie to powoduje, że podmiot może jednocześnie stosować jedną normę i realizować inną. Przykładowo jedna norma może przyznawać sądowi kompetencję do wydania określonego orzeczenia, a inna nakazywać mu rozstrzygnięcie sprawy. Wydając orzeczenie sąd stosuje pierwszą normę i zarazem realizuje obowiązek wynikający z drugiej.
Od realizowania normy odróżnia się z kolei jej przestrzeganie. Realizowanie normy wymaga zgodności zachowania adresata z wyznaczonym obowiązkiem, natomiast o przestrzeganiu normy mówi się, gdy adresat realizuje ją świadomie.
Proces stosowania prawa
Akt rozstrzygnięcia konkretnej sprawy poprzedza zespół czynności określany jako proces stosowania prawa.