Rozwiązanie numeryczne pokazuje, że układ spinów przechodzi podczas schładzania ze stanu chaotycznego (widoczne na animacji liczne, małe obszary białe i czarne) w stan uporządkowany, zawierający duże domeny magnetyczne(duże obszary o jednolitym kolorze), w których spiny mają jednakowe ustawienie. Wynik obliczeń z modelu Isinga jest zgodny z wynikami realnych eksperymentów. Hamiltonian modelu Isinga w zewnętrznym polu Energię układu spinów oblicza się biorąc pod uwagę dwa składniki:

a). oddziaływania między najbliższymi, sąsiadującymi ze sobą spinami

b). oddziaływania spinów z zewnętrznym polem magnetycznym.

Hamiltonian układu spinów ma postać

gdzie: oznacza sumowanie po wszystkich sąsiadujących ze sobą parach spinów, – energia pojedynczego (każdego -tego) spinu w zewnętrznym polu magnetycznym, – operatory spinu – całka wymiany przy czym:

gdy oddziaływanie pary spinów jest ferromagnetyczne (spiny ustawiają się równolegle, ze zgodnymi zwrotami), gdy oddziaływanie pary spinów jest antyferromagnetyczne (spiny ustawiają się antyrównolegle, z przeciwnymi zwrotami), gdy para spinów nie oddziałuje ze sobą.

Energia oddziaływania pary spinów przyjmuje więc jedną z dwóch wartości, zależną od ich wzajemnej orientacji (zgodnej lub przeciwnej) – jeśli spiny oddziałują ze sobą.