Na prośbę Aharona Amira, redaktora kwartalnika „Keshet” i wydawnictwa „Am Shafer” David Hardan zredagował i przetłumaczył na hebrajski antologię „Współczesne historie latynoamerykańskie”, która ukazała się w 1964. Część utworów zaadaptował do emisji w stacji radiowej Kol Israel. Po wielu rozmowach z Eliezerem Shabidem opublikował książkę „Źródła współczesnej żydowskiej myśli narodowej”.

W 1974 wydał swoją pierwszą autobiograficzną książkę „Mesjasze w Montevideo”, która uzyskała pochlebne recenzje krytyków m.in. pisarzy Aharona Applefelda i Davida Shahara. Później napisał książkę „Aszkenazi w Hiszpanii”, w której opisał swoje doświadczenie jako posłańca w Maroku i jako nauczyciela dzieci pochodzenia północnoafrykańskiego w Beer Szewie, a także ujawnił swoje poglądy na temat różnic kulturowych między Wschodem a Zachodem oraz wyobcowanie między tymi kulturami. Książka zawiera życzliwą, a zarazem ostrą krytykę odpowiedzialności samych członków grupy etnicznej Mizrahi za ich dyskryminację.