Kopulacja z 2–3 samicami, rzadko z 1 lub 4, wyjątkowo z 5–7, następuje w komorze godowej, po czym samice przystępują do wygryzania chodników macierzystych usytuowanych równolegle do strzały i odchodzących od komory w górę i w dół według schematu 1 + 2 (najczęściej), 1 + 1; 1 + 0; 2 + 2 (najrzadziej). Na drzewach leżących może dojść do zakłócenia tych prawidłowości. thumb|210px|Schemat żerowiska thumb|left|160px|A – owad przy żerowiskuB – otwory wentylacyjneC – komora kopulacyjnaD – samica drążąca chodnikE – samiec usuwający trocinki Chodniki macierzyste mają szerokość 3 mm i osiągają długość 6–15 cm (zwykle 8–10 cm). Trocinki są przez samicę wypychane do komory godowej, a z tej samiec wyrzuca je na zewnątrz. Okres wysypywania się trocinek trwa zwykle 3 tygodnie, ale zależy to bardzo od pogody. Chodniki macierzyste są zagłębione w łyku i w korze. W drewnie zaznaczają się bardzo niewyraźnie. Znajduje się w nich od 1 do 3 otworów wentylacyjnych. Nisze jajowe wygryzane są po obu stronach chodnika naprzemianlegle w odstępach co 2–10 mm. Samica w ciągu 2–3 tygodni składa 30–80 jaj i jest w tym czasie wielokrotnie zapładniana. Rozwój embrionalny trwa 1–2 tygodnie. Larwy żerują w łyku wygryzając w nim chodniki odbiegające prostopadle od chodników macierzystych.