Uderzenie Bermondta na Rygę 3 października 1919 r. Bermondt ogłosił, iż obszar Łotwy jest jego bazą operacyjną do samodzielnych działań przeciwko Rosji Radzieckiej. Stwierdził również, iż Łotysze przeszkadzają zaplanowanej przez niego antybolszewickiej operacji. W odpowiedzi Łotysze rozpoczęli koncentrację sił pod Rygą, spodziewając się uderzenia sił Bermondta na stolicę. 6 października Bermondt ogłosił utworzenie Centralnej Rady, która na zajmowanych przez niego terenach miała pełnić funkcję rządu białej Rosji – dla Łotyszy przewidywał jedynie pewien zakres autonomii. Tego samego dnia oficjalnie poprosił rząd łotewski o pomoc w działaniach przeciwko bolszewikom. Gdy otrzymał odpowiedź odmową, 8 października rozpoczął działania zaczepne, których celem było zajęcie RygiT. Paluszyński, Walka o niepodległość Łotwy 1914-1921, Bellona, Warszawa 1999, s. 252.. 11 października gen. Nikołaj Judenicz ogłosił go zdrajcą i wezwał żołnierzy Bermondta do wypowiedzenia mu posłuszeństwaT. Paluszyński, Walka o niepodległość Łotwy 1914-1921, Bellona, Warszawa 1999, s. 260–261..