Przecinając tę drogę granica przechodziła do kopca narożnego, który leżał w pobliżu tej drogi, i który rozdzielał Kunowo, Tworzymirki oraz Malechowo.
W 1473 odnotowano, że opatrzny Wawrzyniec, jeden z braci sołtysów kunowskich, zginął w pożarze, gdy próbował wynieść z domu swój dobytek i wówczas też spłonął dokument tego sołectwa, które Wawrzyniec, Jakub oraz pozostali bracia posiadali jako dowód pełnienia swej funkcji. Biskup poznański, po zbadaniu świadków wystawił wsi nowy dokument sołecki, w którym opisano okolicę oraz prawa i powinności miejscowego sołtysa. Do sołectwa z dawien dawna należały: dwa łany, dwóch zagrodników, młyn wodny na rzece Obrze tzw. „Kamieński Młyn”, z którego sołtys pobierał swoje dochody, a bpowi płacił tylko jedną kopę groszy rocznie. Do młyna należała także łąka oraz dwa małe ogrody. Do sołtysów należała również 1/3 kar sądowych, a do obowiązków to powinni oni co roku z okazji sądów dać obiad, albo jeden wiardunek. Ponadto powinni służyć konno we dworze biskupim w Dolsku oraz stawać konno z kuszą na wyprawę wojenną.