Odczyn wiązania dopełniacza (OWD) – technika immunologiczna stosowana do wykrywania w surowicy krwi konkretnego antygenu lub skierowanych przeciwko niemu przeciwciał, wykorzystująca mechanizm wiązania białek dopełniacza do kompleksu antygen-przeciwciało. Używana jest w diagnostyce niektórych infekcji, choć współcześnie w dużej mierze została zastąpiona przez inne, szybsze i bardziej czułe testy.
Do materiału diagnostycznego in vitro (w probówce lub w dołku na płytce) badanego na obecność określonego antygenu dodaje się przeciwciała skierowane przeciwko poszukiwanemu antygenowi. Można też testować materiał na obecność swoistych przeciwciał, dodając odpowiednie antygeny. Następnie do układu dodaje się odpowiednią ilość białek dopełniacza (zwykle pochodzących od świnki morskiej). Dopełniacz wiąże się do powstałych kompleksów antygen-przeciwciało i tym samym jest zużywany, niedostępny dla kolejnych reakcji. Jeśli materiał diagnostyczny nie zawiera poszukiwanego składnika (antygenu lub przeciwciała), to nie wytworzą się kompleksy antygen-przeciwciało, a dodany dopełniacz pozostanie niezwiązany i tym samym nadal aktywny.