Egzemplarze tekstów zamknięte w srebrnych oprawach raczej nie były czytane, para książęca posiadała duplikaty większości z nich oprawione w deski i skórę, co zapewniało znacznie większy komfort korzystania. Srebrna Biblioteka miała przede wszystkim dodać blasku rezydencji książęcej w Królewcu.
Historia Początkowo srebrne oprawy były przechowywane w gabinecie należącym do Anny Marii. Po śmierci pary książęcej w 1568 r. Srebrna Biblioteka stała się własnością następcy tronu, ich syna Albrechta Friedricha. Następnie trafiła ona do prywatnej biblioteki jego żony Marii Eleonory von Jülich-Kleve-Berg, którą poślubił w 1573 r. W 1611 r., już po śmierci Marii Eleonory, nowy władca Prus Johann Sigismund zadecydował o włączeniu Srebrnej Biblioteki do założonej jeszcze przez Albrechta królewieckiej Biblioteki Zamkowej. Srebrne oprawy zostały ulokowane w tak zwanej Silberschaff;