W 1461 kmiecie komorniccy, pracowici Grzegorz sołtys, Jan Gulan, Marcin Grosz, Jan i Stanisław Kokosiołek mieli zapłacić za zboże Bartłomiejowi z Dobieszewa w powiecie kcyńskim, kanonikowi kolegiaty NMP in Summo Poznaniensi w kwocie 8,5 grzywny monety pospolitej. W 1518 pracownik Wojciech, kmieć komornicki., wraz z pracownikiem Wawrzyńcem sługą (łac. „servitor”) z Buku poręczyli roztropnemu (łac. „discretus”) Walentynowi, kościelnemu (łac. „minister ecclesie”) w Modrzu za Marcina Lwika, plebana komornickiego.
W źródłach historycznych zachował się XVI wieczny testament sołtysa komornickiego spisanego w 1510. Maciej, syn zmarłego Piotra sołtysa z Komornik, na łożu śmierci, w Dopiewie (dawniej Dupiewo), w domu swojego wuja Łukasza oraz babki, sporządził testament. Przeznaczył 11 wiardunków oraz 6 groszy dla kościoła komornickiego i 30 groszy na trycezymę za dusze swych rodziców, 13 wiardunków i 6 groszy dla kościoła w Dupiewie, gdzie chce być pogrzebany oraz 30 groszy na trycezymę za dusze własną i rodziców. Pieniądze na ten cel uzyskał ze sprzedaży sołectwa, w wysokości 7,5 grzywny, które obłożone były sekwestrem i znajdowały się u sołtysa w Komornikach. Spadkodawca całe swoje pozostałe mienie przeznaczył temu, kto go wychował oddalając roszczenia Marcina Kózki z Buku, który zgłosił swe prawo bliższości.