W 1307 biskup poznański zezwolił Tomaszowi oraz jego synom Miłochowi, Jakubowi i Mikołajowi, mieszkającym w Plewiskach koło Komornik na kupno sołectwa komornickiego od Gertrama, mieszczanina poznańskiego, zezwalając im na sprzedaż sołectwa za swoją zgodą, potwierdzając wcześniejsze dokumenty, dotyczące tego sołectwa z 1286-97 i 1307. W 1513 odnotowany został pracownik Benedykt, sołtys komornicki. W 1556 kapelan katedry poznańskiej na prośby, które wniósł uczciwy Wawrzyniec, sołtys z Komornik, polecił wpisać do kopiariusza kapitulnego przywilej sołtysi z 1307.
W XIV wieku odnotowano w procesach sądowych zwykłych mieszkańców wsi, sołtysa oraz miejscowych kmieci komornickich. Pierwszy z nich w 1387 toczył sołtys komornicki wraz z kmieciem Michałem z Komornik przeciw kasztelanowi starogrodzkiemu Mikołajowi z Bytynia. Sołtys procesował się o kwotę 12 grzywien, a kmieć o 3 grzywny. Mikołaj nie stawił w sądzie i popadł w kary finansowe (m. in. w „pena furtiva”). W 1398 odnotowany został kmieć komornicki Jan Byk, który nie stawił się w sądzie w procesie ze szlachcicem Janem Sramem z Otusza o kwotę 4 grzywien.