Ekkehard Martens (ur. 2 listopada 1943 w Opolu) – niemiecki filozof zajmujący się filozofią głównie antyczną, etyką oraz dydaktyką filozofii w ogóle, a w szczególności pionier filozofowania z dziećmi oraz filozofowania dzieci w Niemczech.
Życiorys Po ukończeniu gimnazjum Sankt Ansgar w Hamburgu w 1963 roku, Ekkehard Martens studiował filozofię, łacinę, grekę i pedagogikę we Frankfurcie, Tybindze i Hamburgu. Był stypendystą i tamże doktorantem Carla Friedricha Weizsäckera. Doktoryzował się pracą na temat filozofii Platona i habilitował się w zakresie dydaktyki filozofii. Po etapie pracy jako nauczyciel w gimnazjum i asystent w zakresie filozofii na Uniwersytecie Pedagogicznym w Münster, od 1978 r. aż do przejścia na emeryturę w 2009 r., nauczał jako profesor dydaktyki filozofii oraz języków dawnych na Uniwersytecie w Hamburgu. Prowadził też wiele i jako profesor wizytujący, pod koniec na uniwersytetach w Essen i Bochum. W latach 1997–2001 Ekkehard Martens (wraz z i Peterem Nenningerem) był naukowym konsultantem eksperymentu „Filozofia praktyczna” w szkołach kraju związkowego Nadrenia Północna-Westfalia.