ponadto zmiany u uczniów, jakiegokolwiek pozytywnego rodzaju w życiu pozaszkolnym, jakoby spowodowane nauczaniem filozofii przez nauczycieli, nie dają się ani stwierdzać, ani mierzyć ani wartościowaćMartens 2003 ↓, s. 28..
Filozofowanie jako elementarna technika kultury Jeżeli nawiążemy do zarysowanych powyżej założeń Martensa, to staje się jasne, że filozofowanie nie jest czynnością, która przypada w udziale tylko niewielkiej, utalentowanej elicie, o której to aktywności wielkie masy mogą co najwyżej nabrać bladego pojęcia za pośrednictwem filozofii popularnej, mającej w tradycji głównie negatywne konotacje. Każdy może efektywnie filozofować, o ile opanuje niezbędne do tego (podstawowe) kompetencje. Innymi słowy, filozofia jest „, która może być nauczana i której można się nauczyć”.
Dobierając termin „technika kulturowa”, Martens zajmuje wyraźnie stanowisko. Prowokacyjnie umieszcza filozofowanie w tym samym rzędzie co czytanie, pisanie i rachowanie, a zatem jest ono, tak samo jak one, fundamentalne dla udanego życia we współczesnym społeczeństwie. Ponadto termin ten podkreśla, iż to, że człowiek jest w stanie filozofować, jest w praktyce sensownie stosowalne oraz może być systematycznie uprzystępniane, a więc nie jest to talent-luksus zarezerwowany dla jakiejś elityMartens 2003 ↓, s.