30–33..
Wyuczalność filozofowania oraz spełnialność modelu wielostopniowego Martens chce realizować za pomocą integrującego paradygmatu metod. Wychodząc od własnych opracowań praktyki sokratejskiej, jak i arystotelesowskiej, paradygmat jego zawiera pięć metod: fenomenologiczną, hermeneutyczną, analityczną oraz dialektyczną i ; każda z nich daje się przyporządkować do głównych nurtów filozofii oraz do filozofów. Filozofami paradygmatycznymi w odniesieniu do metody fenomenologicznej byliby np. Husserl i Heidegger, a w odniesieniu do metody dialektycznej Hegel i Marks. W schemacie Martensa nie są one od siebie odizolowane, ani do pomyślenia w sposób ściśle oddzielony, ale razem tworzą sieciowy model wielostopniowy, który wprawdzie dopuszcza (i wspiera) różne punkty ciężkości, ale (prawie) zawsze stosuje wszystkie metodyMartens 2003 ↓, s. 48–58..
Wybrane publikacje