Niemniej jednak pochodzenie etniczne tych mężczyzn pozostaje niejasne.
Diaspora normańsko-bizantyjska i rodyjska thumb|280px|Domniemany portret Jakuba Heraklida (Basilicus Melitensis), eksponowany w Birgu Po podboju południowej Italii przez Normanów w latach 20. XII wieku Malta została połączona z hrabstwem, a następnie królestwem Sycylii, i jako taka została włączona do normańsko-bizantyjskiej strefy kulturowej. Nowi władcy uwolnili i odesłali do domu tych chrześcijańskich niewolników, którzy wciąż przebywali na wyspach, ale przywieźli także ze sobą wielu Greków, których liczba była nieproporcjonalnie duża w marynarce normańsko-sycylijskiej. Podczas krótkiego istnienia greccy administratorzy brali udział w poskramianiu piratów arabskich. Wiersz greckiego zesłańca na Maltę, prawdopodobnie z roku około 1150, lamentuje, że ludność nadal jest w większości muzułmańska, oraz wyraża uznanie dla Normanów za ich wysiłki nawrócenia ich.