Później rosły jądra samców, jak i później obserwowano samice w rui. We wrześniu część samców miała jądra duże, a część małe. Wyłącznie duże jądra obserwowano w październiku i listopadzie. Październikowe jądra zwiększyły swoją wielkość nawet 5 razy, przy czym rozmiar jąder przewyższa wartość oczekiwaną oszacowaną na podstawie krzywej regresji dla madagaskarskich naczelnych. Samicy w rui nie uświadczono przed listopadem. Podejrzewa się, że późniejsze przystępowanie do rozrodu może stanowić adaptację do niewielkich rozmiarów ciała. Wynika to z ograniczonej ilości energii możliwej do poświęcenia reprodukcji. Jednak może to też stanowić efekt wspólnego pochodzenia. W efekcie sezonowość rozrodu jest u tego gatunku silnie wyrażona. Samice pozostają w miejscu narodzin, samce rozpraszają się.
Rozmieszczenie geograficzne Jak wszystkie gatunki lemurkowatych, mikrusek malutki jest endemitem Madagaskaru. Ma niewielki zasięg występowania, w 2013 mówiono o poniżej 5000 km², w 2020 już o poniżej 810 km². Zajmowany obszar wedle szacunków Markolfa i innych z 2019 wynosi między 13 920 a 34 800 ha. Ogranicza się on do niewielkiego obszaru na środkowym zachodnim wybrzeżu Madagaskaru w obrębie regionu Menabe, na południe od rzeki Tsiribihina.