W końcu czerwcu 1904 grupa trafiła do St. Louis, ale bez Vernera, który zachorował na malarię. Ludzie z Afryki natychmiast znaleźli się w centrum uwagi odwiedzających wystawę. Benga był szczególnie popularny, prasa opisywała go jako Artiba, Autobank, Ota Bang i Otabenga. Był sympatyczny. Zwiedzający wystawę chętnie oglądali jego zęby, które we wczesnej młodości zostały spiłowane na ostro podczas rytualnej dekoracji. Afrykanie pobierali opłaty za zdjęcia i występy. Jedna z gazet promowała Bengę jako „jedynego prawdziwego afrykańskiego kanibala w Ameryce”. Kiedy miesiąc później przyjechał Verner, zauważył, że Pigmejowie byli więźniami. 28 lipca 1904 Afrykanie dali występ zgodnie z przyjętym z góry przekonaniem tłumu, że są „dzikusami”. Do kontrolowania tłumu wezwano Pierwszy Pułk Illinois. Benga i inni Afrykanie zaprezentowali się jak wojownicy, naśladując rdzennych Amerykanów, których widzieli na wystawie. Wódz Apaczów Geronimo zaczął podziwiać Bengę i dał mu jeden z grotów strzał. mały|Ota Benga eksponujący spiłowane zęby, 1904 Gdy Verner wrócił z Afrykanami do Konga, Benga mu towarzyszył. Verner uzyskał od belgijskiego rządu licencję na handel kością słoniową i kauczukiem. Podróżował po Afryce Środkowej zapewne w towarzystwie Ota Bengi. Pigmej krótko mieszkał wśród Batwów.