Paluszyński, Walka o niepodległość Łotwy 1914-1921, Bellona, Warszawa 1999, s. 148–149.. W lutym 1919 r. dowodzone przez niego siły wzmocniono przysłaną z Niemiec 1 Rezerwową Dywizją GwardiiT. Paluszyński, Walka o niepodległość Łotwy 1914-1921, Bellona, Warszawa 1999, s. 148..
W grudniu 1918 i styczniu 1919 r. wojska niemieckie nie były w stanie powstrzymać ofensywy Armii Czerwonej na Łotwie. Jednak już w lutym 1919 r., po wzmocnieniu, wojska niemieckie osiągnęły znaczną przewagę liczebną i przeprowadziły udaną kontrofensywę, odzyskując Kurlandię i część Semigalii do linii LelupyT. Paluszyński, Walka o niepodległość Łotwy 1914-1921, Bellona, Warszawa 1999, s. 164.. Po tych sukcesach von der Goltz zaczął dążyć do przejęcia władzy politycznej na obszarze, który zajmowały jego wojska. 16 kwietnia wojska niemieckie przeprowadziły w Lipawie, gdzie przebywał rząd Ulmanisa, pucz i doprowadzili do sformowania lojalnego wobec siebie gabinetu Andrievsa NiedryT. Paluszyński, Walka o niepodległość Łotwy 1914-1921, Bellona, Warszawa 1999, s. 166–168.. Wielka Brytania nie zamierzała zgodzić się na to, by niepodległa Łotwa była faktycznie podporządkowana Berlinowi, dlatego Brytyjczycy zapewnili ochronę łotewskiemu premierowi Ulmanisowi na skonfiskowanym okręcie „Saratow” w lipawskim porcie.