Komedię w poprawionej, poprawniejszej od oryginału – zdaniem poety – wersji, opublikował Zenon Przesmycki w 1911 w trzecim tomie Pism Zebranych.
Osoby
Roger – z Czarnolesia Dama – podróżująca Doktor – jej Lucio – oberżysta
Akcja utworu rozgrywa się w Castel-Fermo pod Weroną
Treść Roger, który zajmuje pokój z widokiem na Weronę, opuszcza Włochy i postanawia sobie być odtąd praktyczniejszym. Oberżysta Lucio informuje go, że pewna Angielka chciałaby zerknąć przez jego okno na nocną Weronę w czasie burzy. Dama ta była tu ze swym mężem przed dwoma laty i wtedy zajmowała pokój Rogera. Roger odmawia i szykuje się do snu. Ale znowu, jak tylekroć dotąd, ogarniają go bolesne wspomnienia jego ukochanej, która pod Amalfi zerwała dla niego kwiat. A potem przysłała mu jakże bolesną odpowiedź, pisaną właśnie stąd, na jego list miłosny. Roger ponownie czyta list, w którym jest prośba, by odwiedził księżnę i odebrał od niej trzeci tom Richtera i zastanowił się czy by jej klaczy nie przewieźć koleją, nadto o tym, że zostawiła na kominku różaniec otrzymany od papieża i zgubiła gdzieś pierwszą kartę jego listu, w którym było coś o miłości. Dalej tekst się urywa, a do listu dołączona jest druga połowa listu Rogera.