Drugi został przesłany przez lipską firmę do rewizji w lutym 1863 z prośbą o możliwie szybkie odesłanie. Poeta wziął się wówczas ostro do pracy nad poprawkami, po czym rękopis zarzucił na wiele miesięcy. Wrócił do niego na początku 1864, po czym w marcu przesłał do Lipska Niewolę i trzy dopełniające ją utwory: stanowiący epilog Niewoli wiersz Plato i archita, poemat filozoficzny Fulminant i wiersz Modlitwa Mojżesza. Ostatecznie utwór ukazał się drukiem w Lipsku w 1864 pod tytułem Niewola i Fulminant. Poemat liczy sobie wraz z epilogiem 500 wersów.
Treść Pierwsze pytanie Pierwsze pytanie brzmi: czym jest niewola? Nie wystarczy powiedzieć, że to ludzka dola, urodzi się następne pokolenie, któremu nie wystarczy psalm żałobny. Jedni pójdą na zesłanie, inni na wygnanie, lecz ci którzy zostaną w kraju, będą musieli poruszyć przygniatający głaz. I nawet jeśli pierwsze pokolenie się zestarzeje, drugie złamie ból, to przyjdzie kolejne. Skąd wiec bierze się niewola. O ile jest wynikiem złych nawyków, a o ile koniecznością, jak śmierć. Niewola jest postawieniem formy na miejscu celu. Zostałem poczęty, wiem, że muszę skończyć życie, więc nie czekam aż mi wezmą duszę, lecz każdej doby niszczę swą formę duchem, wznoszę się ponad nią, by moje ciało spalało się jak mirra. Przez trud, łzy, krew.