Dzieje rękopisu Rękopis komedii Wacław Gasztowtt przekazał na ręce Zenona Przesmyckiego. U Przesmyckiego Hrabina Palmyra przeleżała około czterdziestu lat. Znakomitemu norwidologowi nie udało się, mimo podejmowanych prób, odczytać tekstu rękopisu i prawdopodobnie z tego powodu nigdy nie wspomniał o jego istnieniu. Kiedy po zgonie Przesmyckiego, w 1946, otwarto w Muzeum Narodowym wielką wystawę norwidowską, organizatorzy błędnie zarejestrowali rękopis jako pierwszy rzut komedii Aktor. Pierwszym, który go odczytał i rozpoznał był Juliusz Wiktor Gomulicki. Wyniki swego odkrycia przedstawił w osobnym referacie wygłoszonym 16 października 1950 w Warszawskim Towarzystwie Naukowym. W drugim numerze Pamiętnika Teatralnego z 1955 ogłosił on Hrabinę Palmyry. Dwie sceny z nieznanej komedii. W 1955 te dwie sceny miały swoją prapremierę na scenie Teatru Akademickiego KUL w Lublinie.