Cały zachowany tekst komedii ukazał się w 1956 roku w Okruchach poetyckich i dramatycznych.
Osoby
Hrabina Palmyra – wdowa Zerone – lekarz, przyjaciel jej męża Marta – poufna Hrabiny Gabriel Rizzio – artysta-muzyk, nauczyciel Hrabiny Szambelan Sobomir Baron Glückschnell – bankier Bej Ali-Kurchan Admirał Konsul Don Smoktani Mandolinista – uliczny
Rzecz dzieje się w XIX wieku w willi Hrabiny Palmyry w Wenecji
Treść mały|Karykatura Julesa Mirèsa, którego postać stała się wzorem postaci Glückschnella. Służąca Hrabiny, Marta robi przegląd rekwizytów, które jej pani każe eksponować stosownie do tego, który z jej adoratorów się zjawia: kuferek dla Bankiera, dzienniki dla Konsula, mapę dla Admirała, Almanach Gotha dla Szambelana. Wszystko to przykrywa portret Hrabiego, który jakiś czas temu popełnił samobójstwo. Zjawia się Rizzio, wypytuje o Hrabinę. Chce o niej rozmawiać. Hrabina w wigilię (wielkiej tajemnicy) jest na nabożeństwie, jak co roku. Marta przywołuje inne, bolesne wspomnienia. Ostrzega Rizzia, że za wysoko mierzy i zostanie zdradzony. Dla Rizzia, którego muzyka wzbija się pod sklepienia katedry, nic nie wydaje się za wysokie. Marta wyznaje, że go kocha i odchodzi.