W myśl japońskiego społeczeństwa japonki mają być rozsądne, skromne, opiekuńcze i pełne szacunku, a jednak dziewczęta uczestniczące w enjo kōsai wyraźnie odrzucają takie cnoty kobiecej powściągliwości i skromności. Feministki takie jak Chizuko Ueno zwracają uwagę, że przypadkowy dostęp dziewcząt do tego rynku randkowego nie jest kwestią etyki, ale prawdopodobieństwa. Prędzej czy później te dziewczęta i młode kobiety, pragnąc niezależności finansowej, wykorzystałyby ten rynek dla własnego umocnienia. Ueno zwraca jednak uwagę, że choć angażowanie się w enjo kōsai może na krótką metę wydawać się korzystne dla młodych kobiet, to wzmacnia również patriarchalne struktury władzy, pozostawiając przekonanie, że ciało kobiety istnieją po to, by służyć męskim pragnieniom.