Plantin nakazuje oddelegowanie oddziałów księcia do Marsylii. La Mouche śledząc Plantina odkrywa kryjówkę buntowników, gdzie wdaje się z nimi w walkę. Podczas niej książę uwalnia się i informuje La Mouche’a o prawdziwej tożsamości Czarnego Tulipana. Buntownicy wkrótce są aresztowani. Plantin zostaje skazany na dożywocie, a Julien na powieszenie. Gdy prawdziwy Guillame się o tym dowiaduje, jest w szoku. Brignol, bojąc się, że Julien wyda jego i Guillaime’a na torturach, chce uciec do Hiszpanii, lecz zostaje pobity przez Guillame’a, który decyduje się zostać we Francji. Uwalnia on Juliena z więzienia, lecz w wyniku ran decyduje zająć jego miejsce. Następnego dnia Guillaume ginie publicznie na szubienicy ku radości zgromadzonej arystokracji i rozpaczy Caro biorącej go za jego brata.
Arystokracja w posiadłości de Vignonów triumfuje śmierć Czarnego Tulipana, gdy ujawnia się im Julien w jego kostiumie. Zgromadzeni nie mogą uwierzyć, że ich wróg zmartwychwstał. Zamiast ciała Guillaume’a widzą powieszonego markiza. Na dodatek Bastylia zostaje zdobyta przez lud paryski, dzięki uprzedniemu opóźnieniu najemnych oddziałów. Przerażona arystokracja ucieka w popłochu. Książę ucieka do rodzinnej Flandrii wraz z markizą, która jako wdowa chce zacząć z nim nowe życie.