Józef Uhacz, Julian (ur. 27 stycznia 1897 w Stróżach Wyżnych, zm. 17 września 1939?) – major Wojska Polskiego II RP, odznaczony Orderem Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 27 stycznia 1897 r. we wsi Stróże Wyżne, był synem Piotra i Julii z Sołtysów. W latach 1907–1912 uczył się w II gimnazjum w Nowym Sączu, maturę zdał w 1912 r.. Po wybuchu I wojny światowej w 1914 r. wstąpił do oddziału wojskowego J. Piłsudskiego, który od sierpnia 1914 wszedł do utworzonych Legionów Polskich. Uhacz służył kolejno: 1 pułk Legionów Polskich, potem 5 pułk Legionów Polskich. W lipcu 1915 r. w czasie walk pod Babinem został rannyW tym piśmie występuje nazwisko Uchacz Józef, Wojskowe Biuro Historyczne wykazuje właściwe nazwisko Uhacz Józef oraz w nawiasie Uchacz, co świadczy o pomyłkach w pisowni w niektórych dokumentach wojskowych, przebywał w szpitalu twierdzy nr 9 w Krakowie. Po rekonwalanescencji skierowany do centralnych magazynów w Kozienicach. W lipcu 1916 r. uzyskał awans na st. szeregowego oraz dostał przydział do 5 kompanii 3 pułk Legionów Polskich. Po kryzysie przysięgowym w 1917 podjął służbę w Polskim Korpusie Posiłkowym. Brał udział w przejściu II Brygady przez front pod Rarańczą (15/16 lutego 1918).