Jednym z największych wpływów na Orozco w jego okresie dorosłości miał pogląd doktora Atl na symbolizm. W 1914 r. Orozco podążył za dr. Atl do Orizaby. Kiedy w 1914 r. rewolucyjne frakcje się rozdzieliły po tym jak Victoriano Huerta został zmuszony do dymisji, Orozco wsparł Carranzę i generała Álvara Obregóna przeciwko Pancho Villi i Emiliano Zapacie. Przemoc, której doświadczył, miała ogromny wpływ na jego życie i sztukę. "Świat został rozdarty na strzępy wokół nas", napisał w swojej autobiografii. "Konwoje wojsk poszły na rzeź. Pociągi były wysadzone w powietrze”.
W 1916 roku Orozco, rozczarowany recenzją, którą otrzymał w Meksyku na temat swojej sztuki, wyjechał do Stanów Zjednoczonych. Cztery lata później Orozco wrócił do Meksyku i podjął pracę jako karykaturzysta. W lipcu 1923 roku Orozco rozpoczął pracę nad swoim pierwszym projektem muralu wspomaganym przez Vasconcelosa. Uczestniczył w wojnie rewolucyjnej, a jego obrazy odzwierciedlały jego pogląd na ciemną istotę wojny.