Pośmiertnie, przed I wojną światową, ukazała się Assunta w 1907 we lwowskim Przewodniku naukowym i literackim staraniem profesora Kallenbacha. W 1912 w wydaniu Pism zebranych Przesmycki opublikował Wesele i fragment Ziemi. W 1915, w kolejnych zeszytach warszawskiej Myśli Polskiej, wydał zachowane we fragmentach poematy: Wędrowny sztukmistrz, Emil na Gozdawiu i A Dorio ad Phrygium. W latach 30. ukazały się jeszcze w 1933 Psalmów- psalm i Salem, a w 1937 Echa. Ostatnim z dotychczas opublikowanych poematów jest Co słychać? i co począć? wydany przez J. W. Gomulickiego w 1956 w Okruchach poetyckich i dramatycznych.
Poematy zaginione Najstarszy z zaginionych poematów Vittoria Colonna powstał prawdopodobnie we Włoszech w 1847. Bohaterką utworu była włoska arystokratka żyjąca w epoce Odrodzenia, tematem jej platoniczny związek z Michałem Aniołem. Utwór poprzez braci Koźmianów trafił do Edmunda Bojanowskiego w celu wydrukowania go w Pokłosiu. Pozostał tam do 1859. Bojanowski przesłał go wtedy do księgarza poznańskiego Jana Konstantego Żupańskiego. Nie wiadomo co się z nim potem stało.