Polityka rasowa nazistów klasyfikowała naród czeski jako Aryjczyków kwalifikujących się do germanizacji. Między innymi z tego powodu warunki niemieckiej okupacji na ziemiach czeskich były mniej surowe niż na terenach zamieszkałych przez innych Słowian. Przykładowo, racje żywnościowe dla ludności cywilnej na terenie Protektoratu były zbliżone do tych wydawanych na terenie Rzeszy. Pod okupacją Czesi doświadczyli militaryzacji gospodarki i przemysłu, zaniku praw politycznych i obywatelskich, a także zbiorowych deportacji do Niemiec w celu przymusowych robót. W jej trakcie co najmniej 20 tysięcy Czechów zginęło w egzekucjach, a tysiące trafiły do obozów koncentracyjnych. Skala przemocy względem ludności cywilnej była mniejsza niż w innych okupowanych krajach wschodniej Europy, jednak wraz z jej trwaniem rosła nienawiść do okupanta i wsparcie dla oddziałów partyzanckich.
Ruch oporu
Mimo szerokiego społecznego poparcia dla ruchu oporu, na terenie Protektoratu Czech i Moraw nie było sprzyjających warunków do prowadzenia działań partyzanckich. W okupowanym kraju brakowało broni, mimo relatywnie liberalnego prawa do jej posiadania w przedwojennej Czechosłowacji.