Szwecji, USA, Wielkiej Brytanii i we Włoszech.
Przez całe artystyczne życie związany z Warszawą. Po wojnie przez cztery dekady mieszkał i tworzył w pracowni w Alejach Jerozolimskich, a pod koniec życia – na warszawskiej Sadybie.
Zmarł w Warszawie, pochowany w grobie rodzinnym na Cmentarzu Wilanowskim.
mały|232x232px|Zachęta 1960
Twórczość Malarstwo Stanisława Żółtowskiego podzielić można na dwa zasadnicze okresy. Pierwszy z nich – wczesne prace z lat 40–60. xx wieku – nacechowany jest silnymi wpływami postimpresjonizmu i kapizmu, którymi młody artysta przesiąkł podczas studiów przed II wojną światową oraz w pracowni profesora Jana Cybisa, u którego obronił pracę dyplomową w 1947 roku. Okres ten to przede wszystkim pejzaże z tzw. cyklu paryskiego (Notre Dame de Paris), rodzinnych stron (Pejzaż z rzeką) czy Kazimierza nad Wisłą (Widok na farę z daleka), a także martwe natury (Martwa natura) oraz akty (Akt z gitarą, Akt w Helladzie).
Z początkiem lat 60. twórczość Stanisława Żółtowskiego ewoluuje w kierunku malarstwa bezprzedmiotowego (wyjątkiem są akty, którym pozostanie wierny przez całe życie). Zmienia się fakturalność płócien, pojawia ciemniejsza paleta barw (Pejzaż z Hiddensee, Król Dawid, Pejzaż Warszawski).