Samodzielny Dywizjon Artylerii Przeciwlotniczej Ciężkiej (sdaplot.c) – oddział artylerii przeciwlotniczej Polskich Sił Zbrojnych.
Sformowanie i działania bojowe
Początki i zorganizowanie dywizjonu artylerii przeciwlotniczej ciężkiej W czerwcu 1940 powstało Zgrupowanie Artylerii Przeciwlotniczej pod dowództwem płk. dypl. Włodzimierza Ludwiga, które zostało ewakuowane z Francji do Wielkiej Brytanii. W składzie zgrupowania był zorganizowany między innymi pułk artylerii przeciwlotniczej. Ze względu na odejście części szeregowych do artylerii naziemnej I Korpusu, a oficerów do służby w pociągach pancernych, z trzech dywizjonów pułku zorganizowano trzy baterie. 27 października 1940 z II dywizjonu powstała 11 bateria artylerii przeciwlotniczej dowodzona przez kpt. Stanisława Paszkiewicza. 11 bateria w składzie dywizjonu artylerii przeciwlotniczej bez armat, ale wyposażona w ręczną broń strzelecką wzięła udział wiosną 1941 w dozorowaniu wybrzeża morskiego Szkocji, budowała i obsadzała placówki, pełniła służbę patrolową na wybrzeżu. Wkrótce ze składu dywizjonu artylerii przeciwlotniczej została wyłączona 11 bateria. Oficerowie baterii zostali poddani intensywnej nauce języka angielskiego oraz wysłani zostali na szkolenia i staże do brytyjskich jednostek artylerii przeciwlotniczej ciężkiej.