W tym do 22 dywizjonu (baterii) artylerii przeciwlotniczej ciężkiej. 6 sierpnia 1941 do 229 dywizjonu (baterii) artylerii przeciwlotniczej ze składu brytyjskiego 71 pułku artylerii przeciwlotniczej ciężkiej, do szkolenia z obsługi armat 3,7' odeszło 40 szeregowych, w tym dwa działony, obsługi przeliczników, dalmierzy i lunety, oraz telefonista i radiotelegrafista. Do brytyjskiej jednostki skierowano 6 oficerów instruktorów pod dowództwem kierownika szkolenia mjr Olgierda Eminowicza. Polska grupa szkoleniowa wzięła udział w strzelaniach na poligonie Burrow Head. Usamodzielniona 11 bateria dała podstawę do zorganizowania z jej składu osobowego, dywizjonu artylerii przeciwlotniczej ciężkiej z dwoma bateriami dowodzonymi przez kpt. Stanisława Paszkiewicza i kpt. Tadeusza Hordyńskiego. 29 sierpnia 1941 szkolenie polskiego dywizjonu artylerii przeciwlotniczej ciężkiej przejęła brytyjska 105 dywizjon (bateria) 114 pułku artylerii przeciwlotniczej ciężkiej. 15 września polski sdaplot.c. był wizytowany przez dowódcę OPL Wielkiej Brytanii gen. Frdericka Pile, który pozytywnie ocenił jego wyszkolenie i 17 października wysłał dywizjon na poligon Burrow Head, z którego powrócił z końcem października 1941 do garnizonu Dunfirmline za wyjątkiem obsług radarów. 14 października 1941 ppłk dypl.