Æthelred ( /ć θ əl r ɛ d /, zm. ok. 709) – król Mercji w okresie od 675 do 704. Był synem Pendy z Mercji i wstąpił na tron w 675 roku, kiedy jego brat, Wulfhere, zmarł z powodu choroby. W ciągu roku od wstąpienia na tron najechał Kent, gdzie jego armie zniszczyły miasto Rochester. W 679 pokonał swojego szwagra, Ecgfritha z Nortumbrii, w bitwie nad rzeką Trent: bitwa była poważnym niepowodzeniem dla mieszkańców Nortumbrii i skutecznie zakończyła ich militarne zaangażowanie w sprawy angielskie na południe od Humber. Przywrócił również na stałe królestwo Lindsey w posiadanie Mercji. Jednak Æthelred nie był w stanie przywrócić dominacji swoich poprzedników w południowej Wielkiej Brytanii.
Był znany jako pobożny król chrześcijański ze względu na swoje dokonania względem kościoła. To za jego panowania Teodor, arcybiskup Canterbury, zreorganizował strukturę diecezjalną kościoła, tworząc kilka nowych biskupstw w Mercji i Nortumbrii. Æthelred zaprzyjaźnił się z biskupem Wilfrydem z Yorku, kiedy Wilfryd został wydalony ze swojej stolicy w Nortumbrii;