Æthelred mianował Wilfryda biskupem Middle Angles podczas jego wygnania i wspierał go na synodzie w Austerfield około 702 roku, kiedy to Wilfryd argumentował za zwrotem ziem kościelnych, których został pozbawiony w Nortumbrii.
Żona Æthelreda, Ostryt, była córką króla Oswiu, jednego z dominujących królów Nortumbrii w VII wieku. Ostryt został zamordowany w nieznanych okolicznościach w 697, a w 704 Æthelred abdykował, pozostawiając tron synowi Wulfhere'a, Coenredowi. Æthelred został mnichem w Bardney, klasztorze, który założył wraz z żoną i tam został pochowany. Ceolred, który był synem Æthelreda (choć najwyraźniej nie przez Ostryt), został królem po Coenredzie; możliwe jest również, że Æthelred miał innego syna o imieniu Ceolwald, który przez krótki czas był królem przed panowaniem Ceolreda.
Mercja w VII wieku mały| Królestwa Anglii i Walii pod koniec VII wieku W VII wieku Anglia była prawie całkowicie podzielona na królestwa rządzone przez Anglosasów, którzy przybyli do Wielkiej Brytanii dwieście lat wcześniej. Królestwo Mercji zajmowało tereny dzisiejszej Anglii.