W części źródeł pojęcie dotyczy także roweru jako pojazdu. W debacie nad zmianami portugalskiego kodeksu drogowego jako zniesienie dyskryminacji welocypedów wskazywano m.in. przyznanie im pierwszeństwa na zasadach analogicznych do innych pojazdów na skrzyżowaniach bez znaków, rezygnację z obowiązku jazdy możliwie najbliżej prawej krawędzi oraz odejście od bezwzględnego obowiązku korzystania z drogi rowerowej, gdy nie jest ona korzystna z punktu widzenia bezpieczeństwa, komfortu lub konkurencyjności podróży.
Przejawy dyskryminacji Brak ciągłości i niższy standard infrastruktury mały|Zakończenie trasy rowerowej jako przykład przerwania ciągłości infrastruktury rowerowej. Jednym z najczęściej opisywanych przejawów dyskryminacji rowerzystów jest brak ciągłości infrastruktury: urywanie się dróg rowerowych, przerzucanie trasy z jednej strony ulicy na drugą, brak bezpiecznego włączenia do ruchu, prowadzenie trasy przez chodnik albo konieczność zejścia z roweru na odcinku formalnie będącym częścią trasy rowerowej.