Napęd Napęd stanowiły cztery turbiny gazowe w systemie COGOG (pracujące rozłącznie), napędzające dwie śruby. Dwie turbiny mocy bojowej rozwijały moc łączną 50 000 hp (37 300 kW), a dwie turbiny marszowe dla prędkości ekonomicznej rozwijały moc łączną 9900 hp (7400 kW). Prędkość maksymalna wynosiła 30 węzłów, .. Prędkość ekonomiczna wynosiła 18 węzłów, pozwalająca na uzyskanie zasięgu 4000 mil morskich.
Służba ARA „Santísima Trinidad” po wcieleniu do służby został włączony wraz z ARA „Hércules” do 1. Dywizjonu Niszczycieli. Wkrótce po tym, w sierpniu 1981 roku, odbył wizytę w Portsmouth w Wielkiej Brytanii w celu kalibracji systemów uzbrojenia. Ćwiczenia z użyciem uzbrojenia rakietowego na poligonie Aberporth w Walii trwały aż do początku marca 1982 roku.
thumb|Schemat lądowania pod Port Stanley Bezpośrednio po powrocie z Wielkiej Brytanii okręt wziął udział w wojnie z Brytyjczykami o Falklandy-Malwiny, poczynając od wypłynięcia 26 marca 1982 roku z zespołem desantowym pod pozorem ćwiczeń z marynarką Urugwaju. „Santísima Trinidad” miał na pokładzie 70 komandosów, którzy jeszcze przed północą 1 kwietnia, dokonali desantu na gumowych łodziach pod Port Stanley w celu zdobycia domu gubernatora i koszar Royal Marines.