Do jej zadań należało prowadzenie kroniki pułku, sporządzanie mapek jego działań bojowych, a także była sanitariuszką sztabu. Wkrótce pułk przeniesiono w okolice Smoleńska, a później na Ukrainę do Berdyczowa. Bronisława w lipcu 1944 razem z pułkiem i całą 2 DP znalazła się w Kiwercach na Wołyniu.

Z Kiwerc 2 DP wyruszyła w kierunku Bugu, a po jego sforsowaniu została skierowana na Chełm Lubelski i Lublin. Po dotarciu do Wisły walczyła pod Puławami, gdzie Bronisława została kontuzjowana. We wrześniu pułk walczył na przyczółku warecko-magnuszewskim, a następnie dotarł na Pragę i przygotowywał się do ofensywy na lewy brzeg Wisły, żeby pomóc powstańcom. Zajął odcinek nad Wisłą od mostu Kierbedzia do Pelcowizny i próbował nocą pod ostrzałem, przewozić grupki powstańców na brzeg praski. Dopiero, kiedy w dniach 16 i 17 stycznia 1945 pułk sforsował Wisłę pod Jabłonną, 2 DP wkroczyła od strony Bielan do spalonej przez Niemców Warszawy. Następnie dywizję skierowano na Pomorze. Bronisława, jako pisarz sztabowy 5 pp. uczestniczyła z nim w walkach: o Bydgoszcz, Nakło, dalej pod Frydlandem, Mirosławcem, Bobrujskiem i Dziwnowem. 12 lub 13 marca 1945 z pułkiem doszła nad morze. 18 marca 1945 w Kołobrzegu była uczestniczką powtórnych zaślubin Polski z morzem.