Rafał Kalinowski Kluczową rolę w podjętej reformie odegrał św. Rafał Kalinowski. W listopadzie 1881 roku przybył do Czernej, a rok później został ustanowiony przeorem. Urząd ten pełnił przez kolejne trzy kadencje. Z pełnym wsparciem władz zakonu, bp. Albina Dunajewskiego oraz Stolicy Apostolskiej dokonał fundacji nowego klasztoru wraz z alumnatem w Wadowicach. Zmarł w 1907 roku w opinii świętości. Wzrastająca liczba zakonników pozwoliła na erygowanie w 1909 roku konwentu w Krakowie przy ul. Rakowickiej. W 1911 roku utworzono semiprowincję polską. Klęska państw zaborczych w I wojnie światowej i odzyskanie przez Polskę niepodległości dały impuls do kontynuowania odnowy zakonu. Karmelici odzyskali klasztory w Lublinie i Berdyczowie. W 1920 roku przekształcono semiprowincję w autonomiczną prowincję polską. W kolejnych latach zakonnicy podejmowali posługę duszpasterską w byłych konwentach m.in. w Wilnie czy Lwowie. Rozwijano również działalność III Zakonu Karmelitańskiego, do którego w przededniu II wojny światowej należało ok. 1400 członków. W 1939 r. prowincja polska liczyła 168 zakonników w 9 klasztorach.