Specyfikacja Aluminiowe nadwozie każdego członu miało długości, wysokości i szerokości. Skład był o szerszy niż HkB 600, ponieważ nowy pociąg nie miał już boksów na narty na zewnątrz. Masa własna wagonu wynosiła 31 ton. Pojemność składu to 60 miejsc siedzących i 125 miejsc stojących. Na jednym końcu każdego wagonu znajdowała się kabina maszynisty. Pasażerowie siedzieli w dwóch przedziałach; przedni przedział miał konwencjonalne siedzenia w układzie 2 + 2, a tylny przedział miał siedzenia w układzie 1 + 2 + 1 z dwoma przejściami między nimi. Wyjątkiem był wagon o numerze 2012, gdyż został dostarczony z siedzeniami 2+3 w przednim przedziale. Każdy wagon miał troje drzwi z każdej strony. lewo|mały| Jednostka na linii Holmenkollen Oba człony miały po dwa wózki z napędem na wszystkie osie, co dawało układ kół Bo-Bo. Cztery silniki trakcyjne, każdy po , napędzał wagon, dając prędkość maksymalną i przyspieszenie 1,3 m/s2 (4,3 stopy/s2). Pociągi były wyposażone zarówno w pantografy (odbierające prąd z sieci trakcyjnej), jak i ślizgi (odbierające prąd z trzeciej szyny) odbierające prąd stały do 750 woltów. Pociągów T2000 nie można było łączyć z pociągami T1000 celem sterowania ukrotnionego.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — T2000 · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.