Do literatury satyryczno-demaskatorskiej można zaliczyć także np.: powieść Tarantas Władimira Sołłogubowa (1845), opowiadanie Mielnikowa Pieczerskiego Grisza (1861), sztukę Aleksandra Wasilewicza Iwanowa Samosgoratieli (1863).
Początek innemu spojrzenia na staroobrzędowców dała lat 40. (Uralskij kazak Władimira Dala z 1842 roku), jednak do lat 60. było to zjawisko sporadyczne. Później pojawiają się liczniejsze dzieła pisarzy zainteresowanych ludowością, prezentujących bardziej neutralną perspektywę. Mimo tego, do końca wieku pojawiały się dzieła nurtu demaskatorsko-satyrycznego.
Proces wydawniczy i odbiór Tom I Ukoronowaniem działalności Liwanowa związanej ze staroobrzędowcami i członkami sekt był pierwszy tom dzieła Raskolniki i ostrożniki, wydany w 1868 roku. Książkę wydrukowano w wydawnictwie M. Chana w PetersburguStrona tytułowa I wydania: .
Pisarz wykorzystał w swojej pracy materiały Ministerstwa Spraw Wewnętrznych – archiwalne akta sądowe i policyjne – przy czym do istniejących spraw dołożył wiele autorskich wymysłów.