Pisarstwo Nadlišek wpisywało się w słoweński ruch narodowy. Podejmowała także tematykę praw i roli kobiet, polemizując publicznie z księdzem Antonem Mahničem i jego poglądem, iż w społeczeństwie rozstrzygający głos powinni mieć mężczyźni. Na jej twórczość wpłynęła rosyjska literatura realistyczna, którą wysoko ceniła. Bohaterki jej utworów były kobietami z klasy robotniczej i mieszczańskiej, postaciami realistycznymi, a nie wyidealizowanymi, jak we wcześniejszych słoweńskich utworach literackich pisanych przez kobiety.
Marica Nadlišek działała w społeczności słoweńskiej w Trieście, będąc główną organizatorką ruchów kobiecych. Miała nowoczesne, liberalne poglądy, a niektóre jej działania były wówczas postrzegane jako radykalne (choć w zapatrywaniach i działaniu była znacznie bardziej umiarkowana, niż działaczki kolejnego pokolenia). Współzakładała w Trieście oddział Towarzystwa Świętych Cyryla i Metodego, zajmującego się szerzeniem oświaty, złożony z samych kobiet.