Wkrótce IG Farben rozpoczął negocjacje z komendantem Auschwitz w sprawie pozyskania innych więźniów do pracy w kopalni. Po oględzinach komendanta Auschwitz Rudolfa Hössa i przedstawiciela IG Farben, dr Dürrfelda, kierownika technicznego IG Farben Auschwitz Werke, uzgodnili, że brytyjskich jeńców wojennych zastąpią więźniowie obozu koncentracyjnego Auschwitz. Jeńcy brytyjscy opuścili obóz 20 sierpnia 1943 r.
4 września 1943 roku przywieziono z Auschwitz pierwszych 400 więźniów do nowego podobozu. Pod koniec 1944 r. stan osobowy podobozu osiągnął 900 osób: głównie Żydów z Polski, Czech, Grecji, Francji, Belgii, Holandii i Włoch, a także kilkudziesięciu Polaków i Niemców. Umieszczono ich w budynku murowanym oraz czterech barakach drewnianych, w kolejnym urządzono kuchnię i magazyn żywnościowy. Obóz miał kształt prostokąta i był otoczony podwójnym rzędem ogrodzenia z drutu kolczastego zawieszonego na betonowych słupach. Ogrodzenie zewnętrzne zostało zelektryfikowane. W rogach obozu stały cztery drewniane wieże strażnicze wyposażone w reflektory. Brama prowadząca do obozu znajdowała się w głównej ulicy biegnącej między budynkami mieszkalnymi. Nad bramą widniał napis „Arbeitslager Janinagrube”. Więźniowie pracowali w ciężkich warunkach i bez odzieży ochronnej przy wydobywaniu i transporcie węgla do szybu kopalni. Do stycznia 1945 r.