Późniejsze ssaki cechują się zwykle dwoma kompletami zębów: mlecznymi i stałymi. Znalezienie Kayentatherium, przedstawiciela Tritylodontidae, wraz z 38 noworodkami o rozwiniętym uzębieniu przystosowanym do konsumpcji stałego pożywienia wskazuje raczej na plezjomorficzny, a nie typowy dla ssaków sposób odżywiania młodych. Żaden ssak nie byłby w stanie wykarmić mlekiem 38 młodych. Tak więc bardzo blisko spokrewnione ze ssakami, uznawane nawet za ich klad siostrzany, Titylodontidae nie mogły opierać wyżywienia młodych na laktacji. Z drugiej strony wczesne Mammaliaformes cechowały się już difiodontyzmem związanym z laktacją. Osiągały również mniejsze rozmiary ciała, co niektórzy autorzy wiążą z ograniczeniem wielkości jaj, z czego wywodzą argument przeciwko jajorodności.

Gruczoły mlekowe powstały z gruczołów powłoki ciała terapsydów. Początkowo musiały przeprowadzać proces znacznie prostszy od dzisiejszej laktacji. Proces rozpoczął się jeszcze przed podziałem na jajorodne stekowce i ssaki żyworodne.