Taka pierwotna wydzielina mogła już jednak zawierać laktozę. Z drugiej strony torba kolczatki jest zwykle sucha.
Następnie wydzielina została wzbogacona o substancje o działaniu przeciwmikrobowym. Zwiększały one przeżywalność jaj czy młodych. Takie substancje można znaleźć i dzisiaj w ludzkim mleku. Przykładami są białko laktoferyna, oligosacharydy i lipidy o średniej długości nasyconych i długich nienasyconych resztach kwasów tłuszczowych.
Wydzielina mogła zostać następnie wzbogacona o składniki odżywcze. Blackburn et al. porównują to z wydzieliną jajowodów stekowców. Pergaminowa osłonka jaja mogła być bowiem przepuszczalna do tego stopnia, że zapewniałaby przedostawanie się do środka substancji odżywczych. Geny kodujące dzisiejsze kazeiny obecne są zarówno u stekowców takich jak dziobak czy kolczatka, u torbaczy takich jak dydelf oraz u łożyskowców, musiały więc powstać jeszcze przed rozdzieleniem się ich linii ewolucyjnych, choć później w oddzielnych liniach zachodziły dalsze zmiany. Co więcej, enzymy o działaniu przeciwdrobnoustrojowym, jak lizozym czy oksydaza ksantynowa, wiążą się także z funkcją odżywczą mleka. Tak więc wydzielina odgrywała wcześniej funkcję głównie immunologiczną, do której następnie dołączyła funkcja odżywcza.